Dion Ringeling

“Wie ben je?”

Op dit moment ben ik thuis aan het herstellen van een knieoperatie, na een werkongeval. Ik ben getrouwd en heb een geweldige dochter. Ik ben altijd trots geweest op het beroep wat ik uitoefen en nog steeds. Mijn werk draait om mensen. Om luisteren, om verbinden en problemen oplossen. Er kunnen zijn voor anderen in de breedste zin van het woord. En daarmee van betekenis te kunnen zijn voor anderen. Dat is altijd belangrijk geweest voor me. Er zijn zoveel momenten waar ik aan denk wanneer ik terugkijk in mijn carrière, zoveel gebeurtenissen die in gedachten passeren. Het is een heftig beroep. Dat vergeten we soms. Alle gebeurtenissen in die jaren hebben mij hebben gemaakt tot wie ik nu ben. Positieve, mooie gebeurtenissen en ook hele aangrijpende zaken. Het heb geleerd dat mijn werk in alle facetten mensenwerk is. Ertoe doen op alle momenten dat het ertoe doet. Politiewerk kan over iedereen gaan. Het werk heeft me gevormd als mens. Ik heb letterlijk in de praktijk geleerd niet te oordelen, maar te luisteren.

“Waarin ga je méér jezelf worden je bent stopt… en waarin juist minder?”

Ik ga dingen doen waar ik eerder minder tijd voor had. Reizen, wandelen, mijn hond, thuis de boel op orde houden, koken. De grootste verandering gaat zijn dat de reuring wegvalt. Ik sta straks op een andere manier middenin het leven. Dat gaat een groot verschil zijn. Ik ga van een hectische omgeving naar veel meer rust. Daar wil ik niet te licht over denken. Ik probeer vooruit te kijken. Ik ga eerst een half jaar niks doen. Niks moet, alles mag. Met pensioen gaan draait voor mijn niet alleen om het goed regelen van financiële zekerheid. De sociale betrokkenheid vanuit mijn werk, dat ga ik missen. Ik ga het moment van afscheid zelf wel vieren, met collega’s die dicht bij me staan en me nauw aan het hart zijn. En daarnaast natuurlijk met mijn gezin. Er is thuis nog volop leven met een jongere partner en een dochter van 15.

“Welke kleine gewoonte van nu zou je nooit meer willen inruilen?”

Het contact met mensen. Fysiek en mentaal betrokken blijven vind ik belangrijk. Fit blijven. Op alle vlakken, niet achteroverleunen. Ik kom vanuit een dynamisch beroep, niks doen, dat is niet goed voor me. Ik wil in beweging blijven. En echt betrokken blijven, maatschappelijk aansluiting opzoeken en blijven houden. Misschien ga ik dat wel invullen met vrijwilligerswerk.

“Waarin is pensioen het grootste kantelpunt in je leven? Wat is de grootste verandering?”

Van een druk bestaan naar de rust. Dat vraagt iets anders van me dan alleen maar doorgaan en niet omkijken of vooruitkijken. Voor mezelf en anderen denk ik: Pak de kans om je voor te bereiden en wees voorbereid op wat komen gaat. Ik ben blij dat mensen in mijn omgeving me hierop hebben gewezen. Ik ervaar dit zelf ook echt als een grote overgang die een andere aandacht nodig heeft. Praat met collega’s die met pensioen zijn of binnenkort met pensioen gaan. Praat met je gezin, kijk samen naar wat de mogelijkheden zijn op alle gebieden. Wanneer je de rust kunt toelaten, kun je ook echt van je pensioen gaan genieten.